ആകെ പേജ്‌കാഴ്‌ചകള്‍

2011 ഏപ്രിൽ 16, ശനിയാഴ്‌ച

ചില മഴ മുറിവുകള്‍



പ്രായം ഏഴ് :

                      കോരിച്ചോരിയുന്ന ഇടവപ്പാതി, മുക്കാലും അടഞ്ഞ ജനല്‍ പാളികള്‍കിടയിലൂടെ ഭീതിപൂണ്ട രണ്ടു കണ്ണുകള്‍.... പുറത്തുപടിയില്‍ ദാസന്‍കുട്ടി .. പിള്ളേരെ വെള്ളത്തില്‍ മുക്കി  കൊല്ലുന്ന ഭ്രാന്തന്‍ ദാസന്‍കുട്ടി.....അവര്‍ക്കിടയില്‍..ഓവില്‍ നിന്നും ചെമ്പ് കുട്ടുകത്തിലേക്കു ആര്‍ത്തലച്ചു വീഴുന്ന മഴവെള്ളം...പഞ്ചാര മണലിന്മേല്‍ ഒഴുകിപരന്ന വെള്ളത്തില്‍ കുമിളകള്‍ ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും  ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.അവന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒന്നിലേറെ കടലാസ് തോണികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവന്‍ പുറത്തിറങ്ങിയില്ല...പുറത്തിറങ്ങാനായില്ല..മഴ തോര്‍ന്നു തുടങ്ങി. ..വെളിയില്‍ വെള്ള വെളിച്ചം ..ചിനുങ്ങുന്ന ചാറ്റലിലൂടെ ഭ്രാന്തന്‍ പുലമ്പികൊണ്ട് നടന്നു നീങ്ങി.....അപ്പോഴും  കുമിളകള്‍ പൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...അവന്‍ ഉറക്കെ പാടി " മഴപെയ്തു മാനം തെളിഞ്ഞ നേരം ..തൊടിയിലെ തേന്‍ മാവിന്‍ ചോട്ടില്‍..."അവന്‍ തോണികള്‍ ഒഴുക്കാന്‍ മറന്നുപോയി ..പക്ഷെ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് ആ പാട്ട്  ഇഷ്ടമാണ് ....

പ്രായം പത്ത്: 


തുലാമഴ പെയ്തു നിറഞ്ഞ  ആ ചൂള കുളത്തിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങിയതും  ..അരയോളം ചെളിയില്‍ അവന്‍  ആഴ്ന്നു പോയി. കൈ  കുത്തിയ ഇടെത്തെല്ലാം   താഴ്ന്നു താഴ്ന്നു പോകുന്ന നനഞ്ഞ മണ്ണ് ...മരണത്തിന്‍റെ  ഈര്‍പ്പം  ശ്വാസത്തില്‍ ..മാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ബോധത്തിന്‍റെ കറുപ്പിലേക്ക്‌ രണ്ടുകൈകള്‍ ഇറങ്ങി വന്നു അത് ..ആരുടേതാണെന്ന് ഇന്നും എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല ..

പ്രായം പതിനഞ്ച്: 


പെയ്തു തോര്‍ന്നൊരു വേനല്‍ മഴ. ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ പൂക്കള്‍ പൊഴിച്ച സ്കൂള്‍ പടവുകളിലൂടെ അവള്‍ നടന്നു നീങ്ങി ..അപ്പോള്‍  മാത്രം കയ്യില്‍ കിട്ടിയ എസ് എസ് എല്‍ സി ബുക്കിന്‍റെ കറുത്ത മഷിയിലേക്ക്‌ ഒരു തുള്ളിപെയ്തു ...മാര്‍ക്കിനുമേല്‍ മറ്റൊരു മാര്‍ക്ക്‌ ആയി അതിപ്പോഴും....

പ്രായം ഇരുപത്‌: 


മറ്റൊരു തുലാ വര്‍ഷം..തീ പിടിച്ച ചിന്തകള്‍ക്കുമേല്‍..മഴഗന്ധം വീശി.. തണുപ്പ് നിറഞ്ഞ ജനാലകള്‍ക്കും അപ്പുറം ഒരു കവിത തേടി ..കിട്ടിയില്ല ..കണ്ണുകള്‍ക്ക്  പുറകില്‍ ഒരു കടല്‍  എഴുതാതെ കിടന്നു ..അത്ര തന്നെ...കണ്ണുനീരില്‍ ക്ഷോഭം ..

പ്രായം ഇരുപത്തിയേഴ്: 


അങ്ങകലെ ചതുര ഗിരിയുടെ വിശുധ്ധിക്കുമേല്‍  ..കാറ്റും മഴയും..ഗിരിശൃംഗങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍  ഞങ്ങള്‍ വരി വരിയായി നടന്നു... വശങ്ങളില്‍  മേഘ ഗര്‍ജനം ..മിന്നല്‍ പിണരുകള്‍.....ജീവന്‍റെയും മരണത്തിന്‍റെയും അതിര്‍ത്തിയില്‍ കരിമേഘങ്ങള്‍ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു ..സിദ്ധന്മാരുടെ തവസി ഗുഹയിലെ അനുഗ്രഹീത നിമിഷങ്ങള്‍....പറയാം, മുറിവുണക്കിയ ആ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ചു പിന്നൊരിക്കല്‍... അടഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ പുറകില്‍ നിന്ന് .

2011 ഏപ്രിൽ 8, വെള്ളിയാഴ്‌ച

തരംഗംപാടി

തരംഗംപാടി : തിരമാലകളുടെ പാട്ട് എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ തോന്നും കേട്ടാല്‍.പക്ഷെ ഇതൊരു സ്ഥലമാണ്. തമിഴ്നാടില്‍ കടലൂരിനടുത്തുള്ള (പോണ്ടിച്ചേരി) ഒരു ചെറിയ കടലോര ഗ്രാമം. ഒരു ബുള്ളറ്റു മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ വാങ്ങാനാണ് ഞാന്‍ അവിടെ എത്തിയത് പക്ഷെ ഒരു നല്ല വണ്ടി ഒത്തുകിട്ടാത്തതിനാല്‍ നാല് ദിവസം അവിടെ തങ്ങേണ്ടതായി വന്നു. അല്ല ആരോ അങ്ങനെ വരുത്തി എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി. ഉപ്പു കാറ്റിലും ചവിട്ടി നില്‍കുന്ന മണ്ണിലും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത എന്തോ ഒന്ന് തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നതായി അനുഭവം . ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്ന ഒരുകൂട്ടം പരല്‍ മീനുകളുടെ ചിത്രം മനസ്സില്‍ മാറി മാറി വരുന്നു. എത്ര വിചാരിച്ചിട്ടും മായ്കാനാവാതെ അത് തികട്ടി തികട്ടി വരുന്നു. പണ്ട് തോട്ടില്‍ നിന്നും ചൂണ്ടയില്‍ പിടിച്ച മീനിന്‍റെ അവസാന ശ്വാസം എന്നെ പേടിപ്പിച്ചതുപോലെ... മോശം സമയങ്ങളില്‍ എനിക്ക് ഇങ്ങനയൊക്കെ തോന്നാറുണ്ട് ..

....രണ്ടാം ദിവസം ഞാന്‍ അറിയുന്നു ചവിട്ടി നില്കുന്നത് നൂറുകണക്കിന് ജീവനുകള്‍ കടലെടുത്ത ..ഒരു പാട് കുട്ടികളുടെ ശ്വാസം അമര്‍ന്നുപോയ മണ്ണില്‍ ആണെന്ന്. രണ്ടായിരത്തി നാല് ഡിസംബറിലെ സുനാമിയില്‍ പാടെ തകര്‍ന്നുപോയ തരംഗംപാടിയിലെ മരണത്തിന്‍റെ തണുത്ത ഗന്ധം..അത് എന്നെ കരയിപ്പിക്കുന്നു.. അന്ന് ചൂണ്ടയില്‍ കൊരുത്ത മീനുമായി ഞാന്‍ വരുമ്പോള്‍ എന്നെ കരയിച്ച അതെ ഗന്ധം. അപ്പോള്‍ എന്‍റെ അയല്‍ക്കാരിയായ കംമാട്ടി അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.."ഒരു ജീവിയേയും ആഹാരം തരാമെന്നു പറഞ്ഞു മോഹിപ്പിച്ചു കൊല്ലരുത് ..ചൂണ്ട അന്യായമാണ് .. അത് പാപമാണ്" ..ഞാനറിയുന്നു...മരണ വേദന അത് എനിക്കും നിനക്കും സര്‍വ ചരങ്ങള്‍ക്കും ഒരു പോലെയാണ്.

....ഇന്ന് ഈ ഇരുപത്തി എട്ടാം വയസില്‍ എന്‍റെ ആത്മാവ് സര്‍വ ജീവന്‍റെയുംഏകത്തെ അറിയുന്നു ..ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ച മീനിനും മനുഷ്യനും അത് ഒന്നേ ഉള്ളു ....അത് തന്നെയല്ലേ എന്‍റെ അടച്ച കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ പുറകില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട അദ്വൈതം ?

2011 ഏപ്രിൽ 6, ബുധനാഴ്‌ച

പുനര്‍ജനി

"..പൂട്ടിയ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ പുറകിലെ ആദ്യ കാഴ്ച ഇരുട്ടായിരുന്നു.ഇരുട്ടിന്‍റെ ഗുഹയിലെ കറുത്ത ചുവരുകള്‍തോറും ഒരു ജനല്‍ പഴുത് ഞാന്‍ തേടി. പിന്നെ അറിഞ്ഞു ഇരുട്ട് ഒരു കാഴ്ചയേ അല്ലായെന്ന്... കാഴ്ചയില്ലയ്മയാണ്...അന്ധകാരം അന്ധതയാണ് .. അറിവില്ലായ്മയാണ്..അതിനുമപ്പുറം വെളിച്ചമെന്ന കാഴ്ച എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു... എന്റെ ആദ്യ അറിവ് ഇതാ ഇന്നെനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാ ഒരു തരി വെളിച്ചം...ഇതല്ലേ പുനര്‍ജ്ജന്മം?"